İlk Sen Haberdar Ol!
Web bildirim ile, önemli gelişmelerden anında haberdar olmak ister misiniz?
Daha Sonra
Bildirimleri Al
Gözümüzün önünde akıp giden bu dijital parıltı sirkinde, hakikat giderek daha ucuz bir figürana dönüşüyor. “Vanlı Kara Haydar” vakası da bu ucuzluğun, bu göz boyama yarışının en son ve en tuhaf perdelerinden biri oldu.
Düğünler yapılıyor, kilolarca altınlar takılıyor, kuyumculardan “emanet” parıltılar dileniyor; Dubai’de rent-a-car masalları yazılıyor, Maldivler’e sponsorlu biletler kesiliyor. Sonra maske düşüyor, parıltılı ihtişamın yerini savcılık ifadelerindeki acıklı bahaneler ve kelepçeler alıyor.
Asıl mesele Haydar’ın ya da onun izinden gidenlerin ne söylediği değil. Asıl mesele, bu ucuz illüzyona ekrandan baka baka hayatı ıskalayan kalabalıklar.
Ekranlarda dönen o lüks araçlar, devasa villalar, deste deste paralar ve feodal krallıkları aratmayan görgüsüzlük sahneleri, aslında toplumun ortak vicdanına atılmış birer çizik. İnsanlar sadece izlemiyor; o sahteliğe benzin döküyor, “Ablam çok güzelsiniz, abim kral” yorumlarıyla bu zehirli çarkın gönüllü akaryakıtı oluyorlar. Sadece gençler mi? Keşke öyle olsaydı. Hayatın sillesini yemiş, geçim derdindeki yetişkinler de bu dijital voyvoda seviciliğine katılıyor. Emekle, alın teriyle, dürüstlükle kurulan hayatların enayi yerine konduğu bir iklimi ellerimizle alkışlıyoruz.
Çünkü bu şaşaalı hayatlar buzdağının sadece görünen yüzü; altında ise toplumun kılcal damarlarına kadar sızan ağır bir çürüme var. Kaynağı belirsiz servetler sadece ekonomiyi değil, ahlakı da, adalet duygusunu da, emeğin kutsallığını da aklar gibi temizleyip önümüze koyuyor. “Çalışmadan da olunur, köşeyi dönülür, kısa yoldan kral olunur” mesajı, bu ülkenin çocuklarına zerk edilen en sinsi zehir.
Eğer bizler, bu ekrandaki sahte pırıltılara alkış tutmayı bırakmazsak; yarın kendi evlatlarımızın o kararan hayatlarında, o aklanan paraların ve ruhunu satmış düzenin tehlikeli gölgesiyle baş başa kalacağız. Bugün “ne güzel yaşıyorlar” diye izlediğimiz her lüks simülasyonu, yarın çocuklarımızın geleceğinden çalınan birer tuğla olarak geri dönecek.
Kara Haydar gelir, tutuklanır, mahkemeye çıkar, unutulur. Yerine yenileri, daha parlağı, daha hoyratı gelir. Sistem o çarkı döndürmeye mecburdur çünkü alıcısı çoktur. Fakat bu kirli sofraya alkış tutmaktan vazgeçmediğimiz sürece, bu hikayenin başrolündeki kurbanlar hepimiz olacağız. Soru şudur: Daha ne kadar bu ucuz tiyatroya bilet keseceğiz?
